Μόλις είδα ένα επεισόδιο της σειράς Πρωταγωνιστές που αφορά τις μαντινάδες και γενικότερα τη θέση τους μέσα στην Κρητική παράδοση.
Η μαγεία των λέξεων,ο λυρισμός της φωνής και η ιστορία της ζωής.
Αν κάποιος καταφέρει να νιώσει το βάθος τους, να δει το νόημά τους, να τις αισθανθεί και να τις κατακτήσει τότε θα μπορέσει να καταλάβει το μεγαλείο τους.
Με λακωνικότητα και μεστότητα, αγγίζουν την ψυχή, φωτίζουν τις πιο σκοτεινές γωνιές της καθώς το αυτί μεθά στη μελωδία της κρητικής λύρας που τις συντροφεύει.
"Ο άνθρωπος τη μοναξιά,
να μην τηνε φοβάται
γιατί 'ποθαίνει μοναχός
και μοναχός γεννάται."
Αν κάποιος καταφέρει να νιώσει το βάθος τους, να δει το νόημά τους, να τις αισθανθεί και να τις κατακτήσει τότε θα μπορέσει να καταλάβει το μεγαλείο τους.
"Μιαν αστραπή είν' η ζωή
και στ' άναμα που κάνει,
ότι προλάβει ο άνθρωπος,
τα υπόλοιπα τα χάνει."
Με λακωνικότητα και μεστότητα, αγγίζουν την ψυχή, φωτίζουν τις πιο σκοτεινές γωνιές της καθώς το αυτί μεθά στη μελωδία της κρητικής λύρας που τις συντροφεύει.
"Δε σε φοβούμαι Θάνατε
κι όποτε θέλεις κόπια,
μα το ποτήρι της ζωής
ξεχειλισμένο το 'πια."
"Χειμωνανθός" - Γιάννης Χαρούλης